SAMADHİ (YÜKSEK BİLİNCE ULAŞMA VE AYDINLANMA)

  Meditasyonda son aşamada yapılan çalışma her ne ise bu çalışmadaki çabadan vazgeçildiği an düşünceler sıfırlanır. Çünkü Samadhi anında çaba tamamen çözülmüş durumdadır.Bu arada bir de çaba gösteren yani kişi de bu durumun içindedir.Sanmadhi de kişi de çözülür.ÇABA GÖSTERMEK YADA ÇABA GÖSTEREN ARTIK TAMAMEN ORTADAN KALKMIŞTIR.Yani “BEN” yada “BENLİK” egosu da bu aşamada tamamen ortadan kalkar.Tam anamı ille“Birlik bilincine varmak” olarak da açıklanabilir. Tüm ikiliklerin, yani özne nesnenin ortadan kalkarak “Bir” olduğu, meditasyon yapan ile meditasyon yapılanın tek olduğu, bireysel benliğin evrensel bilinçle birleştiği durumdur. Böylece kişi de evrenle birleşir, “ben” kavramı kalkar, her şeyle bir ve bütün olunur. Yani evrende eririz.

  En sonda sonsuz huzur ve mutluluk vardır. Samadhi de çabasız hale geldiğimizde günlük hayattaki bütün hareketleriniz de çabasız olur. Yani konuşan ,yürüyen,yapan da biz değilizdir.Sonuç olarak günlük hayatımızdaki sükunetli ve rahat,huzurlu halimiz kaçınılmaz sonuçtur.Bütün bu huzur aynı zamanda dalga dalga etrafımıza yayılarak bütün çevremizi ve evreni kaplar. VE BÜTÜN BASAMAKLAR TAMAMLANIR.

BÜTÜN BU BASAMAKLARDAN ELDE EDİLEN SONUÇ:

  Bütün yapılan çalışmalar önce beden seviyesinde başlar. Bedenimiz sağlıklı tutabiliyorsak (asanalarla), yaşam gücümüzü kontrol edebiliyorsak (Pranayama), kişiliğimiz üzerindeki düzeltmeleri gerçekleştirebiliyorsak (Yama ve Niyamalar), dikkatimizi dış dünyayı da kabul ederek içimize döndürebiliyorsak (Prathiara), tam konsantre olup, sonsuz huzur ve dinginlik hissine ulaşabiliyorsak,benlik fikrini bile evrenin içinde eritebiliyorsak işte o zaman (Dharana, Dyana, Samadhi) YE ULAŞILIR.Ve o zaman da yogada yapmak ve ulaşmak istediğimiz her seviyeyi tamamlamış oluruz.. Bütün bunları günlük hayatın içinde de yapabiliyorsak fiziksel, zihinsel ve ruhsal boyutta son derece sağlıklı ve mutlu olarak yaşamımızı bu bilinçle yürütebiliriz.

Yoga ;Gurum NV.RAGHURAM ın da dediği gibi “EVRENİN OLUMSUZLUKLARINDAN ETKİLENMEDEN VE EVRENİ KİŞİSEL OLUMSUZLUKLARIMIZLA ETKİLEMEDEN YAŞAYARAK; HER AN AKLIN SAKİNLİĞİ VE HUZURU İÇİNDE OLABİLMEKTİR.