Nefesi tutmak ( Kumbakha ) NEDİR?

  Bazen hayatımız tehlikeye girdiğinde otomatik olarak nefesimizi tutarız. Tehlike geçene kadar da nefes alıp vermeyiz. Sıradan bir kişinin bilinçsiz olarak yaptığı bu eylemin yogik nefeste karşılığı Kumbhaka olarak isimlendirilir. Bu, dikkatin ve rikkatin bir noktada toplanması ile oluşturulan konsantrasyon halidir. Kumbaka nın daha yüksek enerjili olanı nefesin verilerek ve yeni nefes alınmadan beklenildiği durumdur. Kişinin normal şartlarda yapamadığı eylemleri kumbaka durumunda rahatlıkla yapabildiği bilinir.

  Kumbakha; Ego dediğimiz bizi yaşamda tutma ve varlığımızı koruma formatının içinde bulunan bir bilgidir. Hayati bir tehlike algıladığımızda bedenimiz aniden nefes alıp vermeyi durdurur. Tehlike geçene kadarda nefesimizi tutmaya devam ederiz. Bu tehlikeyle baş edebilmemiz için bedenimizin kendini koruma mekanizmasının devreye girmesidir.

  Kumbakha tekniğini bütün sporcular bilerek veya bilmeyerek kullanırlar. Atlet start halinde başla komutunu beklerken nefesini tutar. Finale ipi göğüslemek için yaklaştığında son on metrede yine nefesini tutarak gücünü ekstra artırır. Yüksek atlarken ve gülle atarken vs. aktivitelerde de durum farklı değildir. Seyirciler futbol karşılaşmasında penaltı vuruşu sırasında nefeslerini tutarlar. Nişan alan atıcılar atış yapmadan beş saniye önceden nefes alış verişlerini tamamen durdururlar. Bilardo oynayanlar vuruş yapmadan önce nefeslerini tuttuklarında başarılı sonuçlar alırlar. Diş çektirirken veya iğne yaptırırken farkında olmadan kumbaka pozisyonuna geçilir. Yani nefes tutulur. Sonucu belirleyecek en önemli anlarında nefesler hep tutulur. Kumbakha duruşunda zaman yoktur. An vardır. Bilinç ve farkındalık burada ve şimdidedir.

Nefesi tutmayı bilmeniz ve uygun zamanda uygulamaya koymanız, yaşamda size birçok kolaylıklar sağlayabilir. Sevdiğiniz insana evilik veya birliktelik teklif edeceğiniz zaman veya patronunuzdan ücretinize zam isteyeceğiniz zaman nefesinizi tutarsanız yanına gidip teklifinizi yapıncaya kadar vazgeçmezsiniz. Çünkü bilinçaltınızı devre dışı bıraktığınızdan geçmiş deneyimlerinizin başarısız sonuçları sizi etkileyemez.   Kumbakha kalışında zihin aktiftir ama otonom sinir sistemimin kortikal algılaması ( iradenin bizde olduğu ) devre dışıdır. Bunun yerine Otonom sinir sisteminin sempatik algılasının inhibe olduğu bir durum söz konusudur. Zihin, bilinç oluşturmadan savaş ya da kaç emrini verir. Böbrek üstü bezlerinin adrenelin salgısıyla beden alarm durumuna geçer. Farkındalık en üst seviyededir.   Hiçbir şey düşünemez, yargılayamaz, eleştiremez, iyi kötü, güzel çirkin algılaması içinde olamazsınız. Bu Kozmik zekâyla iletişim kurmak için en verimli andır. Bu kalışta niyet, arzu ve istekler en yüksek seviyede kabul görürler. Çünkü zihin dalgalarının titreşim seviyesi düşük frekanstadır ve bilinçaltı devre dışıdır.

  Nefes tutulduğunda kanda hipoksi dengelenmesi ( oksijen ve karbondioksit dengesi ) ayarlanmaktadır ve zihnin kortikal algılamaları ve hareket kabiliyeti devre dışıdır. Bu yüzden nefes alıp tuttuğunuzda veya nefesinizi verip nefes almadan beklediğinizde, asla zihinsel gevezelik yapamazsınız. Geçmişin veya geleceğin, hülyalı hayallerinde veya kuşku ve endişe dolu beklentilerinde olamazsınız.

  Bu tip paranayama egzersizleri yaparken oranlara ve sürelere ve sayılara da takılmamak gerekir. Bizim amacımız annnamaya koşaya ulaşmaktır. Oysa bu tip egzersizlerin detaylarına takılırsak bir üst seviyeye geçmemiz zorlaşacaktır. Nefes ve kumbakha yaparken tutulan sayı oranına değil arada rahat beklediğin ana çabasız odaklanırsan istenilen sonuçlar elde edilir. Nefes alın bir an tutun ve verin. Nefes aldıktan sonra ciğerler genişler, bu nedenle alama ve verme arasındaki boşluk normal bir boşluk değildir. nefes verdikten sonra kaslar gevşer ve rahatlar yani doğal olan gereken durumuna gelirsin. Bu boşluk anları yada kumbakha anaları Annamaya koşanın üzerine çıkacağımız andır. Bununla da anladığımız evrensel alış veriş bizim dışımızda da devam ediyor. Biri sağımızda, biri solumuzda biz ise ortadayız. Önemli olan budur.

  Bu sebeple aklımızla prananın efendsi,olalım ve pranayama seviyesinde kalmayarak onunda üzerine çıkalım ve ilahi mutluluğa yavaş yavaş yaklaşalım.

BANU DEĞER.